İyi yetişmiş her çocuk değer yaratmaya adaydır; bu nedenle yatırımların en etkilisi çocuklar için yapılandır. Kırsal kesimde yaşayan öğrenciler, doğayla iç içe olmalarına rağmen bilimsel faaliyetlere erişim noktasında dezavantajlıdır. BİLSEM verileri, zenginleştirilmiş bilimsel çalışmalara dâhil olan köy çocuğu sayısının yetersizliğini ortaya koymaktadır. Bu proje ile, "Kırsaldan Kozmosa Bilim 1-2-3" serisinin altı yıllık birikimini, günümüz dijital imkânlarıyla taçlandırarak dezavantajlı bölgelerde sürdürülebilir bir bilim festivaline dönüşmesi hedeflenmektedir. Projenin temel amacı; öğrenci, öğretmen, veli ve yerel halkı kapsayan bütüncül bir yaklaşımla, kırsal bölgelerde bilimsel farkındalığı bir yaşam kültürü haline getirmektir. Bu doğrultuda; VR teknolojilerinden astronomiye, koku mühendisliğinden etnomatematik ve kâğıt devrelere kadar uzanan 9 farklı atölye, yerel kalkınma vizyonu sunan 1 akademik söyleşi ve öğretmenlerin proje üretim kapasitesini artıracak "2204-B ve Teknofest Mentörlüğü" eğitimleri gerçekleştirilecektir. Doğa, disiplinler arası etkileşimle yaşayan bir laboratuvara dönüştürülerek bilimsel farkındalığın maksimize edilmesi umulmaktadır. Projenin en özgün yanı, katılımcıların bilişsel ve duyuşsal gelişimini anlık takip eden yenilikçi ölçme araçlarıdır. Süreç odaklı "Bilim Seyir Karnesi", zihinsel model değişimini ölçen "Yansıtma Yaprakları", motivasyonu belirleyen "Duygu Kavanozları" ve kazanımları somutlaştıran "Dönüt Duvarı" ile çok boyutlu bir veri seti elde edilecektir. Toplanan bu veriler, bilimsel araştırma basamaklarına uygun olarak raporlanacak; tam metin bildirilerle ulusal ve uluslararası platformlarda sunularak yaygın etkisi literatüre kazandırılacaktır. Burhaniye Kaymakamlığı, Burhaniye Belediyesi ve Gençlik Spor İlçe Müdürlüğü iş birliğiyle hayata geçirilen bu proje, TÜBİTAK destekli 'Kırsaldan Kozmosa' serisinin yarattığı kurumsal birikimi, yerel bir aydınlanma hareketine dönüştürmeyi amaçlamaktadır. Bilimi steril ortamlardan çıkarıp köy meydanlarına taşıyan bu yaklaşım, imkânsızlıkların gölgesinde kalan saklı dehalara ulaşmayı ve her kurumun kendi yakın çevresinden başlayarak bilimsel merakı tetiklemesini bir toplumsal sorumluluk olarak görmektedir. Eğer her bilim ve eğitim kurumu kendi etki alanındaki en ücra noktaya dokunarak cehaletin karanlığını kendi sınırlarında dağıtırsa; ne toplumsal gelişimde bir boşluk ne de imkânsızlıkların barınabileceği bir engel kalacaktır