Günümüzde ekolojik dengenin bozulması, küresel ekosistemleri ve dolayısıyla toplumları olumsuz etkileyerek sürdürülebilir yaşamın benimsenmesini zorunlu hale getirmiştir. Sürdürülebilirlik; çevre, doğal kaynaklar ve teknoloji gibi birçok alanı kapsamakta ve bu alanda toplum bilincinin artırılmasına ihtiyaç duyulmaktadır. Bu proje kapsamında Birleşmiş Milletler Sürdürülebilir Kalkınma Komisyonunun (UNCSD) çevresel göstergelerini (atmosfer, su, toprak, biyolojik çeşitlilik vb.) temel alan bir eğitim planı oluşturularak fen bilimleri öğretmenlerine sürdürülebilirlik konusunda teorik ve uygulamalı eğitim verilmesi hedeflenmiştir. Bu projenin amacı; sürdürülebilirlik konusunda üniversitelerde üretilen bilimsel tabanlı yeni bilginin öğretmenlerden başlayarak toplumun bütün kesimlerine ulaştırılması ve yaygınlaştırılması amacıyla ortaokul fen bilimleri öğretmenlerine UNCSD çevresel göstergelerinin tamamına yönelik teorik ve uygulamalı eğitimin verilmesinin yanısıra “sürdürülebilir yaşam” başlığı altında düzenlenen seminerlerle ortaokul 7. Sınıf öğrencilerine farkındalık sağlamaktır. Projenin hedef kitlesini, Bursa ilinin ortaokullarda görev yapan 30 adet fen bilimleri öğretmenleri ve 3 adet pilot okuldan seçilen 7. sınıf öğrencileri (toplam 90 öğrenci) oluşturmuştur. Proje, disiplinler arası ve uygulama temelli bir eğitim modeli doğrultusunda iki aşamalı olarak yürütülmüştür. İlk aşamada fen bilimleri öğretmenlerine yönelik teorik ve uygulamalı eğitim programı gerçekleştirilmiş; ikinci aşamada ise öğretmenlerin rehberliğinde öğrencilerle okul temelli sürdürülebilirlik uygulamaları hayata geçirilmiştir. Eğitim içeriğinde bitkisel biyoçeşitlilik, su ve çevre kirliliği, fitoremediasyon, sürdürülebilir tarım ve gıda sistemleri, atık yönetimi, ileri dönüşüm uygulamaları ve dijital sürdürülebilirlik araçları gibi güncel ve disiplinler arası konular ele alınmıştır. Proje sürecinde nicel ve nitel ölçme-değerlendirme yöntemleri birlikte kullanılmış; öğretmenlerin sürdürülebilirlik konularına ilişkin bilgi düzeylerinde istatistiksel olarak anlamlı artış sağlandığı belirlenmiştir. Ayrıca katılımcı memnuniyet düzeyinin yüksek olduğu ve öğretmenlerin edindikleri kazanımları sınıf içi uygulamalara aktarma eğiliminde oldukları görülmüştür. Öğrencilere yönelik gerçekleştirilen uygulamalarda, çevresel tehdit algılarının yaşadıkları bölgenin sosyo-ekolojik özelliklerine göre farklılaştığı; ancak sürdürülebilirlik bilinci ve çözüm üretme eğiliminin ortak bir temada birleştiği tespit edilmiştir. Öğrenci ürünleri ve tartışma çıktıları, katılımcıların neden-sonuç ilişkisi kurabilme, yerel çevre sorunlarına çözüm geliştirebilme ve insan-çevre-canlı sağlığı etkileşimini bütüncül biçimde değerlendirebilme becerilerinde gelişim sağlandığını ortaya koymuştur. Proje çıktıları, öğretmenlerin okul temelli uygulamalar geliştirmesi, yeni proje fikirlerinin ortaya çıkması ve öğretmenler arası iş birliği ağlarının güçlenmesi yoluyla yaygın etki oluşturmuştur. Elde edilen bulgular, yerel bağlam temelli, katılımcı ve deneyimsel öğrenme yaklaşımlarının sürdürülebilirlik eğitiminde etkili bir araç olduğunu göstermekte; benzer uygulamaların farklı bölgelerde ve disiplinlerde yaygınlaştırılmasının önemine işaret etmektedir.